Stanisław Kowalczyk
Biografia
Stanisław Kowalczyk urodził się 12 grudnia 1924 w Pabianicach. Syn Adama i Stanisławy. Podczas okupacji był trikociarzem w Zakładach Michel „Trykociarnia” w Pabianicach (1941–1944), a następnie laborantem w Zakładach Chemicznych w Pabianicach (1945–1948).
W październiku 1946 przystąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w grudniu 1948 wraz z nią do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pracował w administracji partyjnej, m.in. w komitecie miejskim w Gliwicach, a następnie w komitecie wojewódzkim w Katowicach. W latach 1964–1981 był członkiem KC PZPR, a od 1971 do 1973 sekretarzem KC PZPR. Kierował wydziałem przemysłu ciężkiego i komunikacji oraz wydziałem przemysłu i komunikacji KC. W latach 1973–1975 był zastępcą członka, a od 1975 do 1980 członkiem Biura Politycznego KC PZPR.
W październiku 1974 awansował do generała brygady MO. Trzy lata później, w październiku 1977 mianowany generałem dywizji. Akt nominacyjny wręczyli mu w Belwederze I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. W latach 1969–1982 był posłem na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji. Od 22 marca 1973 do 8 października 1980 był ministrem spraw wewnętrznych w rządach Piotra Jaroszewicza, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Józefa Pińkowskiego. 19 listopada 1973 powołał Samodzielną Grupę „D” Departamentu IV MSW, zajmującą się dezintegracją Kościoła katolickiego w Polsce.
Od 8 października 1980 do 12 lutego 1981 był wicepremierem rządu. Następnie wycofał się z działalności politycznej. W marcu 1982 zrzekł się mandatu poselskiego.
Był żonaty z Zofią z domu Czerwińską (1923–2002). Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera HIV-3-20).