Sławomir Łuczyński
Biografia
Sławomir Łuczyński urodził się 9 listopada 1953 w Pabianicach. Należy do Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury (SPAK), w którym pełnił funkcję skarbnika, a w kadencji 2011–2014 był wiceprezesem.
Jego rysunki publikowano w wielu magazynach i tygodnikach, m.in. Szpilki, NIE, Twój Dobry Humor, Nad Wartą, Karuzela, Angora, Wprost, Przegląd Tygodniowy, Nowe Życie Pabianic, magazyn Sezon, Obserwator w Londynie oraz Głos Florydy. Łuczyński jest laureatem nagrody SPAK Eryk w 2002 za liczne nagrody zdobyte w konkursach krajowych i zagranicznych, m.in. Satyrykon w Legnicy. Jest pierwszym polskim karykaturzystą, który zdobył 100 nagród w konkursach. W 1997 wraz z Henrykiem Cebulą, Jackiem Frąckiewiczem i Andrzejem Legusem założył nieformalną grupę twórczą Czwórka Bez Sternika, której wystawa miała miejsce w Muzeum Karykatury w 2002.
W 2012 Krzysztof Dumka zrealizował etiudę animowaną Moje podwórko opartą na pracach Łuczyńskiego.
Charakterystyczny styl Łuczyńskiego łączy solidne warsztatowe rzemiosło z rubasznym, czarnym i makabrycznym humorem. Motywy śmierci, starości i choroby pojawiają się regularnie, a satyra obyczajowa dotyczy polityki i codzienności. Rysunki wpisują się także w nurt surrealizmu.
W latach 1982–1983 działał w opozycji; współpracował z podziemnym wydawnictwem Pro Patria w Pabianicach, tworzył rysunki i linoryty na matrycach białkowych, drukował pismo CDN, Metod i Trybuna, ulotki i plakaty. W 1982 brał udział w akcjach ulotkowych w tramwajach oraz pociągach i współorganizował akcje zniszczenia plakatów WRON oraz umieszczenie flagi i tabliczki upamiętniającej ofiary stanu wojennego na cmentarzu w Pabianicach. W 1983 zorganizował przemyt aparatu fotograficznego do Zakładu Karnego w Hrubieszowie, skąd Zbigniew Libera robił zdjęcia więźniów na spacerniaku.
Największa kolekcja prac znajduje się w Muzeum Historii Nowoczesnej w Paryżu. Jego rysunki były prezentowane na setkach wystaw zbiorowych i ponad stu trzydziestu wystawach indywidualnych, m.in. Satyra Sławomira Łuczyńskiego w Galerii Galera (2009), w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (2009).
Łuczyński jest autorem wielu publikacji i rysunków w książkach, takich jak Będę szczery, Uwaga, Świeżo przemalowany, Karykaturzyści polscy, Polska karykatura portretowa, Panorama literatury polskiej XX wieku, Śmiech na trudne czasy, Satyra konspira, Wyciąg ze zsypu, Zwykłe zadupie, Różowa seria, Rysunki na poziomie, Miszmasz (2010–2013).
Odznaczenia i nagrody obejmują m.in. Krzyż Wolności i Solidarności nadany przez prezydenta Andrzeja Dudy (2017), Zasłużony dla Kultury Polskiej (2014), SPAK Eryk (2002, 2003), Zasłużony Działacz Kultury (2001), medal łódzkiej Solidarności, wyróżnienie Ruchu Piękniejsza Polska (2013).