Samuel (Szmul) Faust
Biografia
Samuel (Szmul) Faust urodził się 15 marca 1880 roku w Pabianicach jako syn Hermana Cwi (1854–1937), właściciela tkalni wełny. Do ósmego roku życia uczył się w chederze, a potem w częstochowskim progimnazjum Przeorskiego.
W 1899 r. został przyjęty na wspólnika w rodzinnej spółce ojca i mianowany jednym z trzech kierowników przedsiębiorstwa przy ul. Konstantynowskiej 48 w Łodzi. Od początku XX wieku fabryka produkowała tkaniny wełniane i półjedwabne, tkaniny damskie kolorowe na bluzki oraz tkaniny czesankowe.
W 1914 r. wyjechał do Moskwy i został dyrektorem technicznym zakładów włókienniczych Zemgor, zaopatrujących armię. W sierpniu 1918 r., dzięki dokumentom repatriacji, udało mu się opuścić rewolucyjną Rosję i wrócić do kraju.
Po powrocie do Łodzi zastał zrujnowaną fabrykę; Niemcy, wycofując się pod koniec wojny, wywieźli wyposażenie. Udało się jednak wkrótce uruchomić przedsiębiorstwo - najpierw handlowe, potem produkcyjne, które w 1924 r. zostało przekształcone w Przemysł Włókienniczy Herman Faust i Spółka, Spółka Akcyjna. Do spółki przystąpił także szwagier Moryc Gliksman. Firma odzyskała tradycyjne rynki zbytu: Polskę, Pomorze, kraje bałtyckie i Besarabię.
Wraz z Maksem Glicensteinem i innymi udziałowcami należącymi do Towarzystwa Odeon (od 1921 Spółka Casino-Odeon) był współwłaścicielem kinematografów Odeon (ul. Przejazd 2) i Casino (ul. Piotrkowska 67). W 1928 r. ze spółki się wycofał.
W Łodzi mieszkał przy al. Tadeusza Kościuszki 53. W chwili wybuchu II wojny światowej był członkiem Rady Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Łodzi i 5 listopada 1939 r. został zatwierdzony na stanowisku członka Rady Starszych. Podczas pierwszego posiedzenia (11 listopada 1939 r.) gestapo aresztowało jej członków; on uniknął losu. Pod koniec listopada 1939 roku przedostał się wraz z rodziną do Warszawy. Zamknięty tam w getcie, współpracował z Adamem Czerniakowem, a do końca pobytu w getcie był zatrudniony w warsztatach tkackich.
Zginął razem z żoną i córką w obozie zagłady w Treblince we wrześniu 1942 r.
W małżeństwie z Rachelą z Kantorowiczów miał dzieci: Emilię (1904–1991), Janinę (1905–1942) i Bolesława (1908–1945).
Działalność społeczna przed wojną: Od 1924 r. był w składzie zarządu Towarzystwa Szerzenia Pracy Zawodowej i Rolnej wśród Żydów Ort w Łodzi, pełniąc funkcję wiceprezesa; był też członkiem Centralnej Rady Towarzystwa w Polsce. Przez wiele lat przewodniczył Towarzystwu Pomocy Biednym Dzieciom Wyznania Mojżeszowego Niedola Dziecięca; był członkiem zarządu Towarzystwa Szkół Żydowskich w Łodzi; członkiem zarządu Stowarzyszenia Humanitarnego Montefiore – B\'nei B\'rith w Łodzi; był członkiem prezydium Żydowskiego Towarzystwa Krajoznawczego.