Samuel Abbe

Samuel Abbe urodził się w 1876 roku w Pabianicach jako syn Lajba Abbe, fabrykanta z Pabianic, i Estery z d. Jedwab. Był wnukiem Dawida Wolfa Abbe ze Zduńskiej Woli, pierwszego żydowskiego majstra tkackiego w Łodzi, który uzyskał dyplom cechu i stworzył nowy sposób wyrobu przędzy.

W 1912 r. we współpracy ze szwagrem Henrykiem Szpiro odkupił od Samuela Krotoszyńskiego tkalnię wyrobów wełnianych przy ul. Pańskiej 9 (ob. S. Żeromskiego 107). Produkowali wełnę czesankową na potrzeby miejscowe i na rynki Cesarstwa Rosyjskiego. Biuro spółki „S. Abbe i S-ka” mieściło się przy ul. Śródmiejskiej 7; w 1932 r. znajdował się tam sklep firmowy.

W 1920 r. Abbe był właścicielem firmy produkcyjno-handlowej garderoby i galanterii odzieżowej przy ul. Piotrkowskiej 32. Był także właścicielem domu przy ul. Placowej 13, w którym mieściło się Prywatne Gimnazjum Męskie im. ks. Ignacego Skorupki, działające w latach 1919–1932, z którego od 1920 r. patronem był ks. Ignacy Skorupka. Do 1932 r. był już samodzielnym właścicielem fabryki przy ul. S. Żeromskiego 107.

W okresie międzywojennym Abbé zbudował swoją fabrykę na terenie wsi Radogoszcz, gdzie powstała tkalnia i przędzalnia tkanin wełnianych i jedwabnych; miejsce to stało się później miejscem funkcjonowania obozu przejściowego i Rozszerzonego Więzienia Policyjnego. W nocy z 17 na 18 stycznia 1945 więzienie zostało spalone przez straż więzienną wraz z około 1500 więźniami, a na miejscu powstało mauzoleum i oddział Radogoszcza Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi.

Najbliższa rodzina Abbé zdołała w pierwszych tygodniach II wojny światowej wyjechać z Łodzi, podobno do Częstochowy; Matla i jego syn Stefan zostali wywiezieni do KL Auschwitz-Birkenau w 1942 r. i tam zginęli prawdopodobnie w komorze gazowej.