Paweł Janas

Paweł Janas urodził się 4 marca 1953 w Pabianicach. Karierę piłkarską rozpoczynał w Włókniarzu Pabianice, a w 1974 roku został zawodnikiem Widzewa Łódź, występującego w II lidze. Rok później awansował z drużyną z Łodzi do ekstraklasy. Jako zawodnik pierwszej jedenastki Widzewa szybko zwrócił uwagę selekcjonera reprezentacji narodowej Kazimierza Górskiego. 24 marca 1976 zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z reprezentacją Argentyny. W przerwie zimowej sezonu 1977/78 przeszedł do zespołu Legii Warszawa, gdzie zyskał opinię jednego z najlepszych polskich obrońców. Regularnie występował w drużynie narodowej prowadzonej przez Ryszarda Kuleszę, a później Antoniego Piechniczka.

Brał udział w mistrzostwach świata w Hiszpanii w 1982, gdzie prowadzona przez Antoniego Piechniczka polska drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce. Po tym sukcesie Janas przeniósł się do francuskiego AJ Auxerre, w którym występował m.in. z Andrzejem Szarmachem i był znaczącym zawodnikiem tej drużyny; w sezonie 1985/86 został uznany najlepszym piłkarzem zagranicznym francuskiej ekstraklasy. Jego występy w reprezentacji po mundialu w Hiszpanii nie były jednak równie udane; m.in. w meczu kwalifikacji do mistrzostw Europy 1984 z Finlandią rozegranym 17 kwietnia 1983 strzelił gola samobójczego. 27 marca 1984 meczem z reprezentacją Szwajcarii pożegnał się z reprezentacją Polski. Znalazł się jeszcze w szerokiej kadrze reprezentacji na mistrzostwa świata w Meksyku w 1986, ale do finalnej 22-osobowej ekipy nie został wytypowany. Po czterech latach spędzonych we Francji powrócił do Legii. Jako zawodnik Wojskowych zakończył karierę piłkarską w roku 1988.

W reprezentacji Polski od 1976 do 1984 rozegrał 53 mecze, strzelił 1 gola oraz 1 gola samobójczego. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Karierę trenerską rozpoczął jako asystent Rudolfa Kapery, a następnie Lucjana Brychczego w Legii Warszawa. Później pomagał Władysławowi Stachurskiemu w prowadzeniu kadry narodowej juniorów. Był asystentem selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Polski Janusza Wójcika podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie drużyna narodowa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie razem z Wójcikiem przeniósł się do Legii. Jako asystent Wójcika pracował do końca 1993, a po jego rezygnacji samodzielnie prowadził drużynę Legii. Wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Polski, dwukrotnie Puchar Polski oraz Superpuchar Polski i wicemistrzostwo Polski. W sezonie 1995/1996 doprowadził Legię do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 2001 prowadził Amikę Wronki. 21 maja 2008 powrócił do pracy szkoleniowej, obejmując funkcję trenera GKS Bełchatów. 5 stycznia 2009 rozwiązał umowę z GKS Bełchatów, a krótko potem objął Widzew Łódź, z którym awansował do Ekstraklasy. 21 czerwca 2010 Bełchatów rozwiązał z nim umowę, a kilka dni później został wiceprezesem Polonii Warszawa, a od 13 września został trenerem. 28 grudnia ogłoszono jego dymisję. Powrócił na stanowisko dyrektora sportowego. 17 czerwca 2011 powrócił na stanowisko trenera do Bełchatowa, podpisując roczny kontrakt z GKS-em, który zakończył się 31 sierpnia 2011 roku. Od 17 grudnia 2011 do 30 czerwca 2012 roku trener zespołu Lechia Gdańsk. 1 sierpnia 2013 został trenerem II-ligowej Drutex-Bytovii Bytów. Awansował do I ligi. 30 marca 2015 został zwolniony z funkcji trenera Drutex-Bytovii Bytów.

Selekcjoner

Po odejściu z Legii w 1996 objął obowiązki selekcjonera reprezentacji młodzieżowo-olimpijskiej. Odszedł w 1999 po odpadnięciu w drugiej rundzie eliminacji do Igrzysk Olimpijskich w Sydney w 2000. 20 grudnia 2002 został nominowany na stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski seniorów, po rezygnacji Zbigniewa Bońka. Choć nie udało mu się wywalczyć awansu do Mistrzostw Europy w Portugalii w 2004, pozostał na stanowisku i awansował z drużyną narodową do Mistrzostw Świata w Niemczech. Podczas samego turnieju w Niemczech Reprezentacja Polski przegrała dwa pierwsze mecze (z Ekwadorem 0:2 i Niemcami 0:1) i straciła szansę na awans do 1/8 finału turnieju. W ostatnim meczu reprezentacja Polski pokonała Kostarykę 2:1. Jednak to zwycięstwo nie uchroniło Janasa przed krytyką. Mimo to Janas odmówił podania się do dymisji, a 11 lipca 2006 jego stanowisko przejął Leo Beenhakker. Na zakończenie kadencji stał się inspiracją do piosenki Co zrobił Janas?, którą skomponował i nagrał zespół Superpuder.

Sukcesy trenerskie

1994 – mistrzostwo Polski, Puchar Polski i Superpuchar Polski z Legią Warszawa; 1995 – mistrzostwo Polski, Puchar Polski oraz awans do 1/4 finału Ligi Mistrzów z Legią Warszawa; 1999 – awans do II rundy eliminacji młodzieżowych mistrzostw Europy z reprezentacją Polski U-21; 2005 – awans do mistrzostw świata 2006 z reprezentacją Polski; 2009 – awans z Widzewem Łódź do Ekstraklasy; 2010 – ponowny awans z Widzewem Łódź do Ekstraklasy; 2014 – awans z Bytovią Bytów do I ligi.