Marian Borkowski
Biografia
Marian Borkowski urodził się 17 sierpnia 1934 roku w Pabianicach. Studiował muzykę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (1959–1965) w klasie kompozycji Kazimierza Sikorskiego oraz w klasach fortepianu u Jana Ekiera i Natalii Hornowskiej, a muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył w 1966.
W latach 1966–1968, jako stypendysta rządu francuskiego, kontynuował studia kompozytorskie u Nadia Boulanger i Oliviera Messiaena w Konserwatorium Paryskim i w Konserwatorium Amerykańskim w Fontainebleau, a także u Iannisa Xenakisa w Ecole Pratique des Hautes Etudes, jednocześnie studiował muzykologię pod kierunkiem Jacquesa Chailleta i Barry’ego S. Brooka w Uniwersytecie Paryskim (Sorbonie). Brał udział w Międzynarodowych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt (1972, 1974) oraz w Accademia Musicale Chigiana w Sienie (1973, 1975), pracując w zakresie kompozycji pod kierunkiem György’a Ligeti’ego, Iannisa Xenakisa, Karlaheinz Stockhausen i Franco Donatoniego.
W latach 1968–2020 wykładał kompozycję i instrumentację symfoniczną w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). W 1976 roku został docentem, a w roku 1989 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. Prowadził klasę kompozycji i pełnił liczne funkcje kierownicze, m.in. prodziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1975–1978), prorektora Akademii (1978–1981, 1987–1990), kierownika Katedry Teorii Muzyki (1993–1999), dziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (1996–1999) oraz kierownika Katedry Kompozycji (1999–2004). Był także organizatorem Podyplomowych Studiów Teorii Muzyki (1998–2008) i Podyplomowych Studiów Kompozycji (2000–2008). W latach 2010–2013 wykładał również w Bydgoszczy na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.
Od 1989 roku prowadził zajęcia jako visiting professor na wielu uczelniach świata, m.in. w Concordia University w Montrealu, Université de Montréal, Conservatoire de Musique du Québec, Conservatoire National de Musique, Accademia Musicale Chigiana w Sienie, University of Kansas, University of Southern California, Eastman School of Music, Georgia State University, Tulane University, University of North Texas, Rice University i wielu innych.
Wykształcił liczne grono kilkudziesięciu kompozytorów, a studenci i absolwenci zdobyli ponad 400 nagród i wyróżnień na krajowych i międzynarodowych konkursach. Jego utwory były wykonywane w 30 krajach Europy oraz w innych państwach świata, i pojawiały się w programach licznych festiwali międzynarodowych. Był także aktywny jako pianista koncertowy oraz aranżer i wykonawca własnych utworów. Dzięki działalności naukowej i organizacyjnej uczestniczył w tworzeniu środowiska muzycznego, m.in. jako twórca i dyrektor Festiwalu Laboratorium Muzyki Współczesnej oraz jako prezes Stowarzyszenia Laboratorium Muzyki Współczesnej.
Jego dorobek naukowy obejmuje liczne prace z zakresu teorii muzyki XX–XXI wieku, technik kompozytorskich, sonologii i pedagogiki kompozycji. Był członkiem licznych organizacji muzycznych w Polsce i za granicą, a także wielokrotnie wybierany do jury konkursów kompozytorskich i wykonawczych na całym świecie.