Magdalena Beata Samborska

Magdalena Beata Samborska urodziła się w Pabianicach. Jest polską artystką sztuk wizualnych, projektantką mody trudnej, autorką tekstów naukowych i profesorem Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi.

W 1996 ukończyła studia na ASP im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Od 2009 r. jest wykładowczynią na macierzystej uczelni, a od 2021 roku prowadzi autorską pracownię dla studiów magisterskich.

W 2013 r. obroniła pracę doktorską Cytowanie płci – analiza relacji między ubiorem a tożsamością płciową. Habilitację uzyskała na podstawie dysertacji Moda jako Inny sztuki w ASP im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu w 2021 r.

W 1998 r. była stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki. W 2008 roku uzyskała stypendium twórcze Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2013 r. otrzymała Grand Prix na I Biennale Sztuki w Piotrkowie Trybunalskim za film Narodziny rozpadu. W 2021 r. otrzymała wyróżnienie na Biennale Tkaniny Artystycznej w Poznaniu za obiekt After Kobro. W 2023 r. zdobyła pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Cyberfotow w Częstochowie za cykl fotografii Dermografia.

Debiutowała na scenie artystycznej wystawą Stygmat płci pięknej w Galerii Manhattan w Łodzi w 1998 r. Uczestniczyła w wystawach sztuki kobiecej, m.in. Kobieta o kobiecie (Bielsko-Biała, 2007), Decydentki (Kraków, 2018) i Kobieta na duszę (Łódź, 2003).

W późniejszym okresie jej twórczość łączy tematykę mody, ubioru i kultury masowej z ideami feministycznymi, a także eksploruje transgeniczność, transhumanizm i postmodernistyczną tożsamość. W jej pracach pojawiają się instalacje, obiekty z pogranicza ubioru i rzeźby, a także fotografie i filmy poruszające zagadnienia tożsamości ciała.

Najważniejsze cykle: Dekonstrukcje czasopism kobiecych (2000), Kościec tożsamości (2013), Płeć domniemana (2015), Zniszczota niedowcieleń (2021), Rozkoszmary (2022), Dermografia (2023).