Lech Kunka
Biografia
Lech Kunka urodził się 1 stycznia 1920 w Pabianicach jako syn Piotra Kunki i Marii z domu Rzepkowskiej. Przed wojną uczęszczał do prywatnej Szkoły Sztuk Pięknych im. C. Norwida w Łodzi.
16 czerwca 1945 artysta został przyjęty do Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków w Łodzi jako członek nadzwyczajny, co umożliwiło mu udział w pierwszej powojennej wystawie ZZPAP, która odbyła się w Miejskiej Galerii Sztuk Plastycznych w Parku im. H. Sienkiewicza, obok takich artystów jak Władysław Strzemiński, Bolesław Hochlinger, Roman Modzelewski i inni.
W 1949, będąc na ostatnim roku studiów, Kunka otrzymał stypendium od rządu francuskiego na kontynuowanie nauki w Paryżu. W Académie Moderne Fernanda Légera studiował pod kierunkiem Nadia Léger, a także u Marca Saint-Saënsa i Jeana Lurçata w dziedzinie gobeliny. Po powrocie do kraju w 1950 kontynuował naukę w łódzkiej PWSSP. Wówczas Strzemiński kierował Zakładem Plastyki Przestrzennej i prowadził wykłady z historii sztuki i zasad kompozycji, rozszerzonych o zajęcia z projektowania wnętrz, mebli oraz barwy i światła, a także grafiki i projektowania przestrzennego.
Kunka pozostawał pod znacznym wpływem Strzemińskiego, a także Légera, którego założenia przenosił na własny język malarski. Prace z okresu młodzieńczego, takie jak Odbicia w wodzie, ilustrują kierunek jego rozwoju. Wśród wczesnych kompozycji wymienić można m.in. Akt (1949), Chłop z kurą (1951), Tancerki (1954), Fernand Léger (1955), Celestyna (1956) oraz Kabaret paryski (1958).
Artysta ukończył studia 19 czerwca 1951 dyplomem z tkaniny na Wydziale Włókienniczym PWSSP w Łodzi. Już od 1 września 1949 piastował funkcję starszego asystenta na Wydziale Wzornictwa Włókienniczego, a w 1954 został zastępcą profesora. W 1957 mianowano go docentem. Był prodziekanem Wydziału Włókienniczego w latach 1953–1956, a po reorganizacji uczelni w 1956 został kierownikiem Studium Druku Dekoracyjnego i wykładał projektowanie wstępne oraz druku dekoracyjnego. Od 1963 pełnił funkcję prorektora, a od 1966 był dziekanem Wydziału Tkaniny, a następnie Wydziału Ubioru, gdzie prowadził pracownię malarstwa i rysunku.
Kunka był współzałożycielem grupy ST-53 (1953) i należał do niej razem ze Stefanem Krygierem; do grona członków należeli także Krystyna Broll-Jarecka, Hilary Krzysztofiak, Andrzej Wydrzyński i Konrad Swinarski. W ramach grupy uczestniczył w czterech wernisażach oraz w spotkaniach Związku Literatów Polskich organizowanych przez Nową Linię.
W latach 1956–1957 nastąpił istotny przełom w twórczości, związany z koncepcją strukturalizmu o charakterze organicznym. Kunka nie tworzył jednak według czystego strukturalizmu europejskiego. Interesowały go mikroskopowe obrazy wycinków słojów drewna, przekrojów łodyg, skupisk bakterii, struktur piasku lub metalu, które często służyły jako motywy dekoracyjne lub wzory do naturalistycznego odtworzenia. Wśród ważniejszych kompozycji z tego okresu wymienić można Kompozycję na temat Hiroszimy (1958) oraz Kompozycję A1 (1959).
W latach 60. artysta skupił się na monochromatycznych, brązowych kompozycjach reliefowych, z których wyróżniały się Portret faszysty (1965) i Wybuch nad ziemią (1969). Pod koniec dekady powrócił do barw, wprowadzając do kompozycji przedmioty codziennego użytku, takie jak piłeczki pingpongowe, korki z tworzyw sztucznych czy słoikowe pokrywki, tworząc charakterystyczne kolaże i assembláže. Jednak w latach 70. powrócił do monochromatycznych, zdyscyplinowanych struktur; do jego prac z tej fazy należały Układ LLO (1974), Układ WYX (1975) i Układ XY1 (1978).
W 1965 Kunka wziął udział w Biennale Form Przestrzennych w Elblągu, gdzie zrealizował formę stojącą, która do dziś znajduje się w przestrzeni miejskiej. Poza działalnością artystyczną tworzył formy użytkowe, takie jak malarstwo ścienne w Bibliotece Uniwersyteckiej w Łodzi (1961), malowidła w kawiarniach w Pajęcznie i Karsznicach (1966) oraz żelazna kurtyna dla Teatru Wielkiego w Łodzi (1970). Zmarł 15 października 1978 roku w Łodzi. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Pabianicach (sektor: 5A, rząd: 4, nr grobu: 8).