Karol Olejnik
Biografia
Karol Olejnik urodził się 29 kwietnia 1938 roku w Pabianicach w rodzinie Józefa i Anny z domu Banat. W 1965 roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i w tym samym roku rozpoczął pracę na macierzystej uczelni, w Katedrze Historii Polski Feudalnej do XVIII wieku oraz w Zakładzie Historii Wojskowej.
W 1969 obronił pracę doktorską pod kierunkiem doc. dr hab. Benona Miśkiewicza. W 1975 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Rozwój polskiej myśli wojskowej od schyłku XV do końca XVIII w. W 1988 otrzymał tytuł profesora. W okresie tym prowadził zajęcia zgodnie z wymogiem stanowiska, obejmujące ćwiczenia, proseminaria, proseminarium i seminarium magisterskie oraz wykłady kursowe i monograficzne.
Po uzyskaniu habilitacji wypromował ponad 200 magistrów na studiach stacjonarnych i zaocznych. Tematyka prowadzonych wykładów obejmowała stosunki międzynarodowe, historię wojskowości, metodologię badań i obronność państwa w okresie od X do XX stulecia. Od 1975 prowadził seminarium doktorskie.
W latach 1975–1978 był wicedyrektorem Instytutu Historii UAM ds. dydaktycznych. Trzykrotnie pełnił funkcje dziekana Wydziału Historycznego UAM i prodziekana. W październiku 1985 roku został odwołany z funkcji dziekana wraz z całym kierownictwem UAM. Wybrany ponownie w roku 1990 pełnił funkcję dziekana do roku 1996. W latach 1996–2002 był członkiem Senatu UAM. Przewodniczył komisji ds. powołania Wydziału Teologicznego na UAM, co było realizacją uchwały powołującej Uniwersytet Poznański w roku 1919.
W latach 1975–1980 był docentem w Wyższej Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Prowadził zajęcia z historii Polski i historii wojskowości. W latach 1985–2008 był zatrudniony na Uniwersytecie Szczecińskim w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych, jednocześnie pracował na UAM.
W latach 1990–1992 był członkiem komisji powołanej przez ministra Obrony Narodowej ds. opracowania Kodeksu Honorowego oficerów Wojska Polskiego. W latach 1995–2014 przewodniczył Komisji Historii Wojskowości Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. W tym samym okresie (do roku 2015) był członkiem Rady Naukowej przy Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, a także członkiem Rady Naukowej w Muzeum Wojska w Białymstoku.
W latach 2008–2012 pełnił funkcję rektora w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu. Jest emerytowanym profesorem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Był aktywnym uczestnikiem wielu konferencji naukowych poświęconych szeroko rozumianej historii wojskowości. Wspierał pracę naukową i dydaktyczną, prowadził badania nad historią wojskowości, obronnością i stosunkami międzynarodowymi oraz publikował monografie i artykuły w licznych źródłach historycznych.
Życie prywatne: w 1963 roku zawarł związek małżeński z Jadwigą z Włodarczewskich. Ma dwóch synów – Marcina (ur. 1965) i Łukasza Karola (ur. 1975) oraz cztero wnucząt – Jeremiego, Tymoteusza, Gabrielę i Maję. Jest miłośnikiem wędrówek górskich, szczególnie po polskich Tatrach.