Jerzy Leowski

Lekarz epidemiolog
10.04.1928 25.03.2006 Pabianice

Biografia

Jerzy Leowski, ur. 10 kwietnia 1928 w Pabianicach, zmarł 25 marca 2006 w Warszawie, był polskim lekarzem epidemiologiem, nauczycielem akademickim i profesorem nauk medycznych.

Ukończył w 1954 roku Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Warszawie i w 1955 roku uzyskał specjalizację z epidemiologii. W latach 1959–1960 odbył studia podyplomowe z zakresu zdrowia publicznego w London School of Hygiene and Tropical Medicine.

W 1964 obronił doktorat w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie pracy Ocena mierników stanu zdrowia pracowników zakładu przemysłowego, a w 1975 uzyskał doktorat habilitowany w Akademii Medycznej w Łodzi na podstawie pracy Ocena walki z gruźlicą w Polsce. W 1978 Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego.

W latach 1955–1978 pracował w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, a od 1968 na stanowisku dyrektora tego instytutu. Był wieloletnim pracownikiem Światowej Organizacji Zdrowia; w latach 1978–1980 pracował jako ekspert w Biurze Regionalnym na Zachodnim Pacyfiku w Manili. W latach 1980–1988 pełnił funkcję kierownika programu zwalczania gruźlicy w Centrali Światowej Organizacji Zdrowia w Genewie. W okresie 1996–2003 był dyrektorem Szkoły Zdrowia Publicznego w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.

Członek Polskiego Towarzystwa Higienicznego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej, Polskiego Towarzystwa Ftizjopneumonologicznego, Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej, Międzynarodowego Towarzystwa Epidemiologicznego oraz Panelu Ekspertów ds. Gruźlicy Światowej Organizacji Zdrowia.

Autor lub współautor ponad 140 publikacji, w tym 70 prac oryginalnych. Autor podręcznika pt Polityka zdrowotna a zdrowie publiczne. Promotor 9 prac doktorskich.

Pochowany na cmentarzu Północnym w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor podręcznika Polityka zdrowotna a zdrowie publiczne.
Ponad 140 publikacji naukowych, w tym 70 prac oryginalnych.
Dyrektor Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie (od 1968) i ekspert WHO.
Profesor nadzwyczajny nadany przez Radę Państwa w 1978.
Dyrektor Szkoły Zdrowia Publicznego w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie (1996–2003).

Ciekawostki

Był wieloletnim pracownikiem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).
Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski w 1988.
Pochowany na cmentarzu Północnym w Warszawie.

Udostępnij