Janusz Zabiegliński
Biografia
Janusz Zabiegliński urodził się w Pabianicach i z muzyką związany był od najmłodszych lat. Ukończył kolejno: Podstawową Szkołę Muzyczną (klasa fortepianu), Średnią Szkołę Muzyczną w Pabianicach (klarnet) oraz Politechnikę Warszawską (Wydział Budownictwa Lądowego). Studia nie przerwały kontaktu z muzyką – prowadził uczelniany zespół B-moll oraz założył zespół dixielandowy, którego trzon stanowili muzycy Zespołu Pieśni i Tańca działającego przy Politechnice.
Gdy w styczniu 1964 w studenckim klubie Stodoła powstał Klub Jazzu Tradycyjnego, to właśnie zespół prowadzony przez Zabieglińskiego dał 5 kwietnia 1956 pierwszy koncert. Poza uczelnią grał także w zespole Jerzego Matuszkiewicza. Uczestniczył w historycznym, pierwszym koncercie jazzowym w Filharmonii Narodowej, jaki odbył się w styczniu 1958, występując tam z Hot Club Melomani (Andrzej Kurylewicz – fortepian, Jerzy Matuszkiewicz – saksofon sopranowy, Zbigniew Namysłowski – puzon, Janusz Zabiegliński – klarnet, Roman Dyląg – kontrabas, Witold Sobociński – perkusja).
W 1958, podczas I Międzynarodowego Festiwalu Jazzowego Jazz Jamboree w Warszawie, występowały dwa zespoły prowadzone przez Zabieglińskiego: Swingtet i grupa dixielandowa. Swingtet obejmował m.in. Tomasza Bolechowskiego (pianista), Józefa Gawrycha (wibrafonista), Bogusława Kulczyckiego (gitarzysta) oraz Andrzeja Kozakiewicza (kontrabasista) i Tadeusza Federowskiego (perkusista); lider grał na klarnecie. Swingtet brał też udział w Jazz Jamboree w 1959. Przez lata zespół występował na licznych imprezach jazzowych, nagraniach radiowych i płytowych oraz współpracował z wokalistami.
W 1966 Polska Wytwórnia Muzyczna Muza wydała płytę Janusz Zabiegliński and his Swingtet w serii Polish Jazz. W 1968 razem z Witoldem Krotochwilem i Henrykiem Majewskim założył jazzowy zespół Big Band „Stodoła”, który jednak opuścił na trzy lata wyjeżdżając do Iraku jako inżynier budownictwa. W 1971 powrócił do Polski i do muzyki. Grał z Big Bandem „Stodoła” oraz jako członek orkiestry Polskiego Radia, a w latach 1975–1979 ponownie pracował jako inżynier – najpierw na Bliskim Wschodzie, a potem w kraju.
W 1979 razem z pianistą Wojciechem Kamińskim utworzył Kwintet Wojciecha Kamińskiego (początkowo znany jako Swing Workshop, nazwa przyjęta nieco później). Obok liderów – Kamińskiego oraz Zabieglińskiego – grali Paweł Tartanus, Marek Strobel i Waldemar Duszyński. Pierwszy publiczny występ miał miejsce podczas Old Jazz Meeting w 1979 w Warszawie. Skład nie był stały; w 1980 Duszyńskiego zastąpił Piotr Konczewski. Zespół cieszył się popularnością zarówno w kraju, jak i za granicą, występując na Jazz Jamboree i Pomorskiej Jesieni Jazzowej. W grudniu 1981 zespół Swing Workshop został rozwiązany.
W 1980 Zabiegliński ponownie powołał do życia Swingtet dla nagrań Polskiego Radia, z tymi samymi muzykami z poprzedniego okresu: Wojciechem Karolakiem, Józefem Gawrychem, Januszem Kozłowskim, Tadeuszem Federowskim oraz gitarzystą Henrykiem Stefańskim. Do 1984 grywał z Big Warsaw Band, Old Timers i Swing Session. W 1986 wystąpił z Swing Workshop na XX Festiwalu Old Jazz Meeting w Warszawie. W 1994 został laureatem nagrody honorowej Old Jazz Meeting w Iławie, a w 1997 współpracował z Blues Fellows. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.