Janusz Czapiński
Biografia
Urodzony w 1951 roku w Pabianicach, Janusz Czapiński dorastał w tym mieście. Przez około rok nosił nazwisko panieńskie matki – Staszewski, a po ustaleniu ojcostwa nadano mu nazwisko ojca. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej nr 14 im. Stanisława Staszica w Pabianicach został przyjęty do liceum plastycznego w Łodzi, z którego wydalono go w III klasie w 1968. Został skierowany do liceum ogólnokształcącego na Stokach w Łodzi, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości.
W 1975 ukończył studia w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. W tej samej jednostce uzyskiwał stopnie doktora (1983) i doktora habilitowanego (1988). Zawodowo był związany z Katedrą Psychologii Społecznej na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, na UW doszedł do stanowiska profesora nadzwyczajnego. Był także profesorem nadzwyczajnym i prorektorem ds. nauki Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, a także członkiem Komitetu Psychologii Polskiej Akademii Nauk. W pracy badawczej specjalizował się w zakresie psychologii społecznej.
W wyborach w 2001 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora jako bezpartyjny kandydat z ramienia SLD-UP. W lipcu 2004 po aresztowaniu Andrzeja Samsona razem z Wojciechem Eichelbergerem i Jackiem Santorskim zorganizował konferencję w jego obronie. Później określili to działanie jako inicjatywę przeciwko osądzaniu kogokolwiek przez media przed zakończeniem postępowania.
Życie prywatne: Dwukrotnie żonaty, ma troje dzieci. Jego pierwszą żoną była Magda Czapińska, poetka i autorka tekstów piosenek. Jego drugą żoną została Monika Yasuko Kamoji Czapińska, córka japońskiego artysty Kōji Kamoji.
W swojej pracy badawczej Czapiński zajmuje się psychologią społeczną i psychologią szczęścia; był wieloletnim kierownikiem badań panelowych „Diagnoza Społeczna”, projektu analizującego warunki i jakość życia Polaków oraz ich zmiany w czasie. Prowadził prace i upowszechniał wyniki badań, publikując m.in. podręczniki i prace redagowane o psychologii pozytywnej.