Jan Lorentowicz
Biografia
Jan Lorentowicz (ur. 14 marca 1868 w Pabianicach, zm. 15 stycznia 1940 w Warszawie) był polskim krytykiem teatralnym, publicystą, dyrektorem teatrów oraz członkiem Polskiej Akademii Literatury.
W latach 1890–1903 przebywał w Paryżu, gdzie studiował w Szkole Antropologicznej (Ecole d'Anthropologie) i w Sorbonie. Mieszkał wraz z Kazimierzem Kelles-Krauzem, w jednym budynku, który mieścił się w XIII dzielnicy Paryża przy rue de la Glacière Nr 20.
Od 1891 redagował gazetę Pobudka, a od 1903 mieszkał w Warszawie. Uczestniczył w zjeździe socjalistów polskich w Paryżu w końcu listopada 1892 roku z ramienia Gminy Narodowo-Socjalistycznej. W redakcjach Kuriera Codziennego, a w latach 1906–1918 w Nowej Gazecie. Współzałożył i pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy (1916–1918).
W latach 1918–1922 był dyrektorem Teatrów Miejskich w Warszawie (Teatr Rozmaitości, Teatr Wielki i Teatr Letni, a okresowo Teatr Reduta, Teatr im. Bogusławskiego, Teatr Praski). Pomoc w założeniu eksperymentalnego Teatru Reduta i patronat nad jego początkami to jego największa zasługa w tym okresie.
Na przełomie lat 1926–1928 był dyrektorem Teatru Narodowego. Delegat na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie. Od 1938 w Polskiej Akademii Literatury. Związany z ruchem socjalistycznym.
Od 1904 ogłaszał recenzje teatralne w Gazecie Polskiej (1904–1906), Nowej Gazecie (1906–1908), Expresie Porannym (1922–1926, 1931–1939) oraz Dniu Polskim (1928–1931). Wybór ok. 480 artykułów o teatrze opublikował w pięciotomowym zbiorze Dwadzieścia lat teatru (Warszawa 1929–1935). Z prac historyczno-teatralnych wydał Dzieje teatru w Polsce (Warszawa 1933), monografię jubileuszową Teatr Polski w Warszawie (Warszawa 1938) oraz monografie aktorskie Mieczysława Ćwiklińska (Warszawa 1936) i Józef Śliwicki (Warszawa 1938). Ważniejsze artykuły historyczne, teoretyczne i krytyczne na tematy teatralne zostały przedrukowane w tomie Teatry w stolicy i inne artykuły (Warszawa 1969).
Był także encyklopedystą. Został wymieniony w gronie 180 edytorów pięciotomowej Ilustrowanej encyklopedii Trzaski, Everta i Michalskiego wydanej w latach 1926–1928, gdzie zredagował hasła związane z teatrem.
W 1903 ożenił się z malarką Ewą Rościszewską, z którą miał córkę Irenę (1908–1985), malarkę i scenografkę.
Zmarł w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 119-2-21).