Jan Berner

chirurg
02.03.1932 31.03.2020 Pabianice

Biografia

Jan Berner urodził się 2 marca 1932 roku w Pabianicach jako syn Stefana Bernera i Aleksandry z domu Dawidziak. Okres edukacyjny przypadł na czas II wojny światowej; był łącznikiem Armii Krajowej i następnie organizacji Wolność i Niezawisłość, posługując się pseudonimami Zuch i Huzar.

Po wojnie uczęszczał do Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Pabianicach, a w 1950 zdał egzamin maturalny. Równocześnie kształcił się w szkole muzycznej, ucząc się gry na skrzypcach.

W latach 1950–1955 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie uzyskał dyplom lekarza. Po stażu podyplomowym pracował w Szpitalu Miejskim w Pabianicach, w miejskiej poradni chirurgicznej i w stacji pogotowia ratunkowego. Zajmował się medycyną przemysłową, ogólną i sportową. Specjalizację I stopnia w chirurgii uzyskał w 1960. W 1962 dzięki stypendium ministra zdrowia przeszedł do III Kliniki Chirurgicznej AM w Łodzi, gdzie 1965 obronił pracę doktorską, a 1966 uzyskał II stopień specjalizacji z chirurgii.

Stopień doktora habilitowanego nauk medycznych uzyskał na macierzystej uczelni w 1973. W 1978 został kierownikiem Kliniki Chirurgii Onkologicznej AM w Łodzi. Nominację na profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1984. W latach 1981–1987 był dwukrotnie wybierany dziekanem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Łodzi. W 1985 został profesorem zwyczajnym. W latach 1990–1996 pełnił funkcję rektora AM w Łodzi. Od 1988 do 1990 pracował w Libii jako dyrektor polskiego zespołu medycznego w tamtejszych szpitalach. Po powrocie kontynuował pracę na macierzystej uczelni.

W swoich badaniach był pionierem w Polsce operacji oszczędzającej w leczeniu raka piersi i badań nad czerniakiem. Zajmował się technikami operacyjnymi tętnic obwodowych, w tym z wykorzystaniem polskich biomateriałów. Opublikował ponad 200 prac naukowych w kilku językach. Był promotorem kilkunastu doktoratów oraz recenzentem licznych rozpraw doktorskich i habilitacyjnych. Przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprezesa zarządu Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Uzyskał członkostwo w Towarzystwie Chirurgów Polskich, Polskim Towarzystwie Chirurgii Onkologicznej, Polskim Towarzystwie Onkologicznym, European Organisation for Research and Treatment of Cancer, International College of Surgeons, a także w towarzystwach skupiających chirurgów onkologów na Europe i świecie. Współpracował z Federacją Stowarzyszeń „Amazonki.”

W działalności sportowej uprawiał wyczynowy sport motorowy, był członkiem Polskiego Związku Motorowego oraz klubów Pabianice i MRKS Włókniarz. Zdobył około 50 medali w rajdach międzynarodowych, a także był członkiem Aeroklubu Łódzkiego (od 1953), gdzie ukończył kurs szybowcowy I i II stopnia.

W działalności społecznej i politycznej uzyskał członkostwo w Światowym Związku Żołnierzy AK, ZHP, PZMot, PCK, LOK oraz honorowe członkostwo Towarzystwa Przyjaciół Pabianic. W 2002 został wybrany na urząd prezydenta Pabianic, kandydował z ramienia lokalnego komitetu prawicy; w 2006 nie ubiegał się o reelekcję. Profesor Jan Berner zmarł 31 marca 2020 roku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Publikował ponad 200 prac naukowych
Kierownik Kliniki Chirurgii Onkologicznej AM w Łodzi
Profesor zwyczajny i rektor Akademii Medycznej w Łodzi (1990–1996)
Uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych (1973)
Doktorat honoris causa Université Claude-Bernard-Lyon-I (1997)

Ciekawostki

Podczas II wojny światowej był łącznikiem Armii Krajowej i WiN, używając pseudonimów Zuch i Huzar.
Pracował w Libii jako dyrektor polskiego zespołu medycznego w szpitalach (1988–1990).
Jako sportowiec zdobył około 50 medali w rajdach międzynarodowych i był członkiem Aeroklubu Łódzkiego.

Udostępnij