Jadwiga Szymak-Reiferowa
Biografia
Jadwiga Szymak-Reiferowa, właśc. Szymak-Reifer; ro. Ядвига Шимак-Рейфер lub Шимак-Рейферова (ur. 2 maja 1931 w Pabianicach, zm. 19 stycznia 2022 w Głogoczowie) – historyk literatury rosyjskiej, translatolog, tłumacz.
Emerytowany docent Katedry Literatury Rosyjskiej XX i XXI wieku Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz emerytowany profesor Wyższej Szkoły Lingwistycznej w Częstochowie; członek honorowy Komisji Słowianoznawstwa Krakowskiego Oddziału PAN. W latach 1972–1977 oraz 1979–1981 wicedyrektor Instytutu Filologii Rosyjskiej UJ.
Życiorys naukowy: Po ukończeniu gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Pabianicach podjęła studia w Katedrze Filologii Rosyjskiej UJ (1951–1955), gdzie obroniła pracę magisterską o prozie Leonida Andrejewa. Pracę w macierzystej Katedrze rozpoczęła w 1953 roku na stanowisku zastępcy asystenta. W roku 1964 obroniła rozprawę doktorską, poświęconą rosyjskiemu konstruktywizmowi literackiemu i wczesnej twórczości Ilji Sielwinskiego, przygotowaną pod opieką promotorską prof. Wiktora Jakubowskiego. Habilitację na podstawie pracy o poezji Josifa Brodskiego uzyskała na Uniwersytecie Śląskim w roku 2000.
Główne obszary badań to historia oraz poetyka rosyjskiej poezji i prozy XX–XXI wieku, m.in. twórczość Anny Achmatowej, Andrieja Biełego, Aleksandra Błoka, Josifa Brodskiego, Marin y Cwietajewej, Lidii Czukowskiej, Leonida Dobyczina, Maksyma Gorkiego, Michaiła Kurajewa, Władimira Makanina, Bułata Okudżawy, Andrieja Płatonowa, Ilji Sielwinskiego, Iwana Szmielowa, Olega Zajączkowskiego, Zinowija Zinika. Jest autorką artykułów o problemach przekładu poezji rosyjskiej na język polski. W latach 1976–1982 w „Roczniku Literackim” publikowała coroczne przeglądy tłumaczeń literatury rosyjskiej w Polsce. Była promotorem ponad 170 prac magisterskich, a także 7 doktoratów: o prozie Fiodora Sołoguba, Marin y Cwietajewej, bohaterze powieści produkcyjnej lat 30., prozie rosyjskiej lat 60. XX w., akmeizmie, poezji Aleksandra Twardowskiego i Nikoloła Zabołockiego.
Mieszkała w Krakowie, w Domu Profesorów UJ przy al. Słowackiego 15; ostatnie lata życia spędziła w Domu Seniora 'Na Wzgórzu' w Głogoczowie.
Spoczywa wraz z mężem Ignacym na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXXXI-14-44).
Wybrane publikacje obejmują prace nad konstruktywizmem Ilji Sielwinskiego, antologie i przekłady oraz monografie o rosyjskiej literaturze XX wieku.