Henryk Zachmost
Biografia
Urodzony 26 listopada 1924 roku w Pabianicach Henryk Zachmost był przed wybuchem II wojny światowej gimnazjalistą. We wrześniu 1939 roku miał 15 lat i nie został zmobilizowany. W 1940 roku rodzina została wywieziona w głąb ZSRR do łagru. Po podpisaniu układu Sikorski–Majski 27 lutego 1942 wstąpił do 20. pułku piechoty. Uczył się w szkole podchorążych, a po przeniesieniu do sił brytyjskich we wrześniu 1942 został przerzucony do Wielkiej Brytanii.
Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu radiotelegrafii został zaprzysiężony 10 lipca 1943 i przetransportowany do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzut dokonano w nocy z 8 na 9 kwietnia 1944 roku w ramach operacji "Weller 6", kierowanej przez kpt. Antoniego Freyera (zrzut na placówkę odbiorczą "Nil 1" 4 km na wschód od stacji kolejowej Rozprza). Po aklimatyzacji w Warszawie początkowo pozostawał w dyspozycji szefa łączności Komendy Głównej AK jako oficer radiowy, a w lipcu otrzymał przydział na stanowisko dowódcy plutonu radiolłączności Oddziału V Łączności Sztabu Okręgu Białystok AK. Pełnił także funkcję zastępcy szefa Oddziału. W czasie akcji "Burza" utrzymywał łączność Sztabu Okręgu z Komendą Główną AK. Uczestniczył także w walkach, m.in. pod Kuleszami i w starciach z oddziałami SS w lipcu–sierpniu 1944 roku.
Po wkroczeniu wojsk sowieckich na teren okręgu, 20 sierpnia 1944 roku został aresztowany przez NKWD i wywieziony do łagru w głąb ZSRR. Wrócił do Polski we wrześniu 1948 roku. Następnie podjął pracę zawodową: od lutego 1949 roku w Ochronie Skarbowej w Kutnie (kontroler), a później przez wiele dekad w PZU, gdzie piastował m.in. stanowiska kierownika referatu Ubezpieczeń Majątkowych, zastępcy kierownika inspektoratu, p.o. kierownika inspektoratu, dyrektora oddziału, a od lipca 1975 roku – naczelnika Wydziału Nadzoru Ubezpieczeń Majątkowych Oddziału Wojewódzkiego PZU.
W 1957 roku zdał maturę w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Piotrkowie Trybunalskim, a w 1962 roku ukończył Roczne Studium Zaoczne Ekonomiki Przemysłu. Od 1949 roku należał do Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych. W 1959 roku wstąpił do Związku Ochotniczych Straży Pożarnych. Od 1968 roku był członkiem ZBoWiD, od 1966 roku PZPR i od 1969 roku – Frontu Jedności Narodu.