Franciszek Benedykt Roliński
Biografia
Franciszek Benedykt Roliński urodził się w Pabianicach ok.1597. W 1612 rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej; w 1620 został bakałarzem, a w 1622 magistrem sztuk wyzwolonych. W latach 1622–1627 prowadził zajęcia na uczelni, a dzięki królewskiemu stypendium uzupełniał studia w Padwie, gdzie uzyskał dyplomy doktora medycyny i doktora praw. We Włoszech zyskał uznanie jako lekarz; po powrocie do Krakowa poślubił Elżbietę z Łojów w początku lat 30.
1641 przyjął prawo miejskie i rozwinął praktykę lekarską; był lekarzem wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego. Od 1642 prowadził wykłady w Akademii Krakowskiej, obejmując katedrę medycyny po Krzysztofie Naymanowicu. Od 1644 do końca życia zasiadał w radzie miejskiej, kilkakrotnie pełnił funkcję burmistrza; od 1649 był fizykiem miejskim. W 1656 sprzeciwił się hołdowi Karolowi X Gustavowi i opuścił miasto; powrócił w październiku 1657 i został pierwszym rektorem Akademii Krakowskiej po wyzwoleniu; ponownie wybierany na lata 1658, 1658/1659 i 1666/1667; w 1665 był wicerektorem.
W czasie swojej kariery prowadził rozległą praktykę lekarską, zbudował kamienicę w Krakowie i posiadłościę Stęgoborzyce, a także kierował Wydziałem Lekarskim w latach 1645 i 1658/1659. Dwukrotnie żonaty; po śmierci Elżbiety poślubił Krystynę z Zalaszowskich. Z drugiego małżeństwa miał córkę Annę i syna Franciszka Benedykta. Zmarł w Krakowie w lipcu 1674 i został pochowany w kościele Wszystkich Świętych.
Był również ojcem syna Franciszka Benedykta, który kontynuował karierę naukową na Akademii Krakowskiej i w Padwie; starszy syn Jan wszedł w konflikt z ojcem i w czasie potopu przystąpił do Szwedów, co odbiło się na rodzinie.